Gisteren zag ik de documentaire Mijn woord tegen het mijne in het Louis Hartlooper complex in Utrecht. Een documentaire die je raakt!

De film is op het IDFA uitgeroepen tot Beste Nederlandse documentaire en toont een indringend portret van vijf mensen die stemmen horen.

De film is een aanrader!

Wat het bijzonder maakt, is de manier waarop deze stemmen niet worden weggeduwd of bestreden, maar juist worden uitgenodigd om te spreken. Met behulp van de Voice Dialogue methodiek gaat psychiater Dirk Corstens  in gesprek met de verschillende stemmen. Dat levert een fascinerend en ontroerend inkijkje op in de innerlijke wereld van de stemmenhoorders.

Wat raakt is dat duidelijk voelbaar werd dat elke stem een intentie heeft. Waar we misschien geneigd zijn om stemmen als ‘lastig’ of ‘ongewenst’ te bestempelen, laat deze film zien dat er vaak een beschermende of betekenisvolle laag onder zit. Door de stemmen ruimte te geven, ontstaat er begrip – niet alleen voor de stemmen zelf, maar ook voor de persoon die ze ervaart.

Het deed me denken aan hoe wij allemaal verschillende ‘stemmen’ of delen in onszelf hebben. Misschien niet letterlijk hoorbaar, maar wel aanwezig in de vorm van gedachten, overtuigingen of innerlijke dialogen. De kritische stem, de zorgzame stem, de bange stem… Wat zou er gebeuren als we daar met dezelfde nieuwsgierigheid en openheid naar zouden luisteren?

Ik verliet de zaal met een gevoel van verwondering en respect. Voor de mensen in de film, voor de complexiteit van de menselijke geest, en vanuit de wetenschap dat er in ieder van ons een innerlijk gesprek gaande is dat gehoord wil worden. Misschien zit daar wel precies de sleutel: niet het wegduwen, maar het leren verstaan van wat er in ons leeft.

Ervaar het zelf

In mijn praktijk werk ik veel met de Voice Dialogue methodiek en keer op keer geeft dat nieuwe inzichten bij mijn cliënten. Wil je dat ook eens meemaken? Laten we dan samen in gesprek gaan.